آکاایران: سونیا کووالفسکی

آکاایران: سوفیا کوروین-کروکوفسکی (Sophia Korvin-Krukovskya)، که بعدها به سونیا کووالفسکی مشهور شد، در سال ۱۸۵۰ در مسکو در یک خانواده ی اشرافی روسیه، به دنیا آمد. در سن هفده سالگی به سن پترزبورگ رفت و نزد معلمی از مدرسه ی نیروی دریایی به مطالعه ی حسابان پرداخت. چون به دلیل زن بودن، از ادامه ی تحصیلات عالیه در دانشگاه های روسیه منع شده بود با ولادیمیر کووالفسکی (که بعدا باستان شناس برجسته ای شد) که با او اظهار همدردی می کرد، ترتیب یک ازدواج صوری را داد تا از مخالفت های والدین با تحصیل او در خارج، رهایی یابد. ازدواج در سال ۱۸۶۸ صورت گرفت و در بهار سال بعد، این زوج به هایدلبرگ رفتند.

کووالفسکی در هایدلبرگ در دروس ریاضی کونیگسبرگر و دوبو-آ-رمون و دروس فیزیک کیرشهوف و هلمهولتس حضور یافت. کونیگسبرگر قبلا پیش کارل وایرشتراس در دانشگاه برلین درس خوانده بود و داستان هایی که مشتاقانه از استادش نقل می کرد، کم کم شوق مطالعه در نزد آن معلم بزرگ را در این زن ریاضی دان، برانگیخت. وی در سال ۱۸۷۰ وارد برلین شد. از آن جا که پذیرفته شدن دختران دانشجو در دانشگاه آن زمان، با سخت گیری همراه بود، او مستقیما به وایرشتراس مراجعه کرد که او با گرفتن توصیه نامه ای قوی از کونیگسبرگر، او را به عنوان یک شاگرد خصوصی پذیرفت. کووالفسکی به زودی به شاگرد مورد علاقه ی وایرشتراس بدل شد و  دروس دانشگاهی خود را برای کوالفسکی تکرار کرد. کووالفسکی تحسین وایرشتراس را برانگیخت و به مدت چهار سال نزد استاد به تحصیل پرداخت، و طی این مدت نه تنها دروس ریاضی دانشگاه را فراگرفت بلکه سه مقاله مهم نیز نوشت، یکی درباره ی نظریه معادلات دیفرانسیل با مشتقات جزئی، یکی درباره ی تحویل انتگرال های آبلی نوع سوم، یکی مکمل تحقیق لاپلاس در شکل حلقه های کیوان.

در سال ۱۸۷۴ از سوی دانشگاه گوتینگن، به سونیا کوالافسکی، به طور غیابی درجه دکترای فلسفه اعطا شد و به دلیل عالی بودن کیفیت مقاله ای که درباره ی معادلات دیفرانسیل با مشتقات جزیی عرضه کرده بود، از امتحان شفاهی معاف شد. در سال ۱۸۸۸ در سی و هشت سالگی به بزرگترین موفقیت دوران زندگی اش نایل شد و این زمانی بود که آکادمی فرانسه جایزه بسیار معتبر پری بوردن را به خاطر مقاله ی «درباره ی گردش مسئله ی گردش یک جسم صلب حول یک نقطه ی ثابت» به او اعطا کرد. از بین پانزده مقاله ای که برای دریافت جایزه انتخاب شده بود، مقاله ی کووالفسکی بهترین شناخته شد. این مقاله را چنان استثنایی تلقی کردند که جایزه را از ۳۰۰۰ فرانک به ۵۰۰۰ فرانک افزایش دادند.

از سال ۱۸۸۴ تا پایان زندگیش در سال ۱۸۹۱، کوالفسکی در سمت استاد ریاضیات عالی در دانشگاه استکهلم بود. شعار او این بود:

«هر چه را می دانی بگو، آنچه را لازم است انجام بده، هرچه پیش آید خوش آید».

.

منبع :

منبع : بخش بیوگرافی آکاایران
برچسب :
مطالب پیشنهادی