«آکیرا کوروساوا»، کارگردان، تهیه کننده و فیلم نامه نویس افسانه ای سینمای ژاپن 10 سال قبل در ششم سپتامبر 1998 در سن 88 سالگی درگذشت. به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، «آکیرا کوروساوا» روز بیست وسوم مارس 1910 در حومه توکیو، پایتخت ژاپن متولد شد....

«آکیرا کوروساوا»، کارگردان، تهیه کننده و فیلم نامه نویس افسانه ای سینمای ژاپن 10 سال قبل در ششم سپتامبر 1998 در سن 88 سالگی درگذشت.
به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، «آکیرا کوروساوا» روز بیست وسوم مارس 1910 در حومه توکیو، پایتخت ژاپن متولد شد. در نوجوانی در روزنامه های تندرو مقاله می نوشت و هم زمان استعداد خود را در ادبیات و نقاشی دنبال می کرد.

«کوروساوا» در سال 1924 در یک استودیو فیلم سازی ژاپن به عنوان دستیار کارگردان مشغول به کار شد و اولین تجربه کارگردانی اش را با ساخت فیلم «سانشیرو سوگاتا» به دست آورد.


اگرچه فیلم های بعدی «کوروساوا» با نظارت شدید دولت زمان جنگ ژاپن ساخته شدند و اغلب موضوعات ملی گرایانه داشتند، با این حال او در اولین فیلم خود پس از جنگ با نام «تاسفی برای نوجوانان مان نیست» به انتقاد از دولت ژاپن پرداخت.


«کوروساوا» فیلم های زیادی درباره ژاپن ساخت که «فرشته مست» و «سگ ولگرد» از آن جمله اند. با این حال شهرت جهانی این کارگردان با ساخت فیلم «راشومون» به دست آمد که با کسب شیر طلایی جشنواره ونیز، توانست نامی برای خود در عرصه جهانی دست وپا کند.


تکنیک سینمایی «کوروساوا» در ساخت فیلم هایش منحصربه فرد بود و در دهه 50 سبک جدیدی از خود بدعت گذاشت. او عقیده داشت کارگذاشتن دوربین ها در فواصل دور از بازیگر، عملکرد آنان را بهتر خواهد کرد. او همچنین علاقه خاصی به استفاده از چند دوربین و ضبط یک صحنه از زوایای مختلف داشت.


دیگر شاخصه فیلم سازی «کوروساوا»، علاقه اش به استفاده از عناصر آب وهوا برای عمق بخشیدن به فضای حاکم بر فیلم اش بود. سرما، مه، برف و باران در اغلب ساخته های او به چشم می خوردند. دیگر رویکرد قابل توجه فیلم های «کوروساوا»، وسعت تأثیرهای هنری اوست. بعضی از داستان های او اقتباس از آثار «ویلیام شکسپیر» هستند. برای مثال «آشوب» براساس «شاه لیر» است و «سریر خون» براساس«مکبث» و «خواب بد» برگرفته از «هملت» هستند.


«کوروساوا» برای ساخت فیلم هایش از آثار ادبی روسیه نیز بهره گرفت، مانند «ابله» اثر «داستایوفسکی» و «در اعماق» نوشته «ماکسیم گورکی». با این حال رمان «مرگ ایوان ایلیچ» نوشته «لئو تولستوی» بیش از همه او را تحت تأثیر قرار می داد.


با وجود این که بسیاری از منتقدین ژاپنی معتقدند که «کوروساوا» "خیلی غربی" بود، اما او عمیقا تحت تأثیر فرهنگ ژاپن قرار داشت. فیلم «ریش قرمز» نقطه عطفی در کارنامه سینمایی او محسوب می شود که آخرین فیلم سیاه و سفید او نیز بود.


بعد از اقدام به خودکشی نافرجام، «کوروساوا» فیلم های دیگری ساخت و با وجود شهرت بین المللی، در داخل ژاپن کمتر استودیو فیلم سازی حاضر به حمایت مالی از پروژه هایش می شد. فیلم «درسو اوزالا» که اوایل قرن بیستم در صربستان در جماهیر شوروی سابق ساخته شد، تنها فیلم «کوروساوا» بود که در خارج از ژاپن و به زبان غیرژاپنی ساخته شد. این فیلم اسکار بهترین فیلم غیرانگلیسی را برای او به همراه آورد.


پس از آن «کوروساوا» به همراه «جورج لوکاس» و «فرانسیس فورد کوپولا»، فیلم «کاگه موشه» را ساختند که این فیلم موفق شد جایزه نخل طلای جشنواره کن را در سال 1980 به دست آورد.


اما بزرگ ترین پروژه فیلم سازی سال های پایانی این کارگردان بی تردید فیلم «آشوب» بود که نسخه سینمایی از شاهکار «شاه لیر» شکسپیر محسوب می شد. این فیلم که نامزدی بهترین کارگردانی اسکار را برای

«کوروساوا» به همراه آورد، بیش از یک دهه جلب حمایت مالی آن به طول انجامید که امروزه به گفته بسیاری از منتقدان، آخرین شاهکار «کوروساوا» به شمار می آید.


او در دهه سه فیلم دیگر ساخت که شخصی تر از دیگر آثار قبلی او بودند. فیلم «رویاها» که براساس یک سری توصیف ها براساس رویاهای اوست، فیلم «هیجان در اوت» که خاطرات او درباره بمباران اتمی ناکازاگی است و آخرین فیلم او با نام «مادادایو» که داستان یک معلم بازنشسته و دانش آموزان سابق او است.


«کوروساوا» روز ششم سپتامبر 1998 در سن 88 سالگی بر اثر سکته مغزی در توکیو درگذشت. پس از مرگ او، آخرین پروژه اش با نام «پس از باران» توسط نزدیک ترین دوست اش «تاکاشی کونیرو» ساخته شد.


«کوروساوا» طی چند دهه فیلم سازی موفق شد جوایز معتبری از جشنواره های بین المللی به دست آورد که بخشی از آنها عبارتند از:


*جایزه اسکار بهترین فیلم غیرانگلیسی در سال 1951 برای «راشومون»

*جایزه اسکار بهترین فیلم غیرانگلیسی در سال 1975 برای «درسو اوزالا»

*جایزه افتخاری آکادمی اسکار برای یک عمر دستاورد سینمایی در سال 1990

*نامزد بهترین کارگردانی اسکار برای فیلم «آشوب» در سال 1986

*جایزه بهترین فیلم نامه از آکادمی فیلم ژاپن در سال 2001 برای «آمه آگارو»

*جایزه بهترین فیلم خارجی از جوایز آکادمی فیلم انگلیس (بافتا) در سال 1987 برای «آشوب»

*جایزه بهترین کارگردانی از جوایز بافتا در سال 1980 برای «کاگه موشه»

*جایزه خرس نقره ای بهترین کارگردانی جشنواره برلین در سال 1959 برای «دژ پنهان»

*جایزه فدراسیون بین المللی منتقدین فیلم از جشنواره برلین در سال 1959 برای «دژ پنهان»

*جایزه ویژه سنای برلین از جشنواره فیلم برلین در سال 1954 برای «زندگی»

*چهار جایزه بهترین فیلم از جوایز ربان آبی ژاپن برای «آشوب»، «کاگه موشه»، «ریش قرمز» و «دژ پنهان»

*نخل طلای جشنواره کن در سال 1980 برای «کاگه موشه»

*جایزه بهترین فیلم خارجی جوایز سزار فرانسه در سال 1981 برای «کاگه موشه»

*سه جایزه بهترین کارگردانی از جوایز سینمایی دیوید دی دوناتلو ایتالیا برای فیلم های «آشوب»، «کاگه موشه» و «درسو اوزالا»

*نشان یک عمر دستاورد سینمایی از انجمن کارگردانان آمریکا در سال 1992

*جایزه انجمن منتقدین فیلم فرانسه در سال 1978 برای «درسو اوزالا»

*دو جایزه بهترین فیلم خارجی از انجمن روزنامه نگاران فیلم ایتالیا برای فیلم های «درسو اوزالا» و

«کاگه موشه»

*جایزه بهترین کارگردان سال از انجمن منتقدین فیلم لندن در سال 1958 برای «آشوب»

*نشان یک عمر دستاورد سینمایی از انجمن منتقدین فیلم لس آنجلس در سال 1985

*جایزه افتخاری دستاورد سینمایی جشنواره فیلم مسکو در سال 1979

*جایزه فدراسیون بین المللی منتقدین فیلم جشنواره مسکو در سال 1975 برای «درسو اوزالا »


*جایزه ویژه جوایز فیلم های ورزشی نیکان برای مجموعه آثارش در سال 1998

*راه اندازی جایزه «آکیرا کوروساوا» در جشنواره فیلم سانفرانسیسکو در سال 1986

*جایزه سازمان بین المللی سینمای کاتولیک از جشنواره سن سباستین در سال 1985 برای «آشوب»

* شیر طلایی افتخاری جشنواره ونیز در سال 1982

*جایزه جایزه سازمان بین المللی سینمای کاتولیک از جشنواره ونیز در سال 1965 برای «ریش قرمز»

*شیر نقره ای جشنواره ونیز در سال 1954 برای «هفت سامورایی»

*شیر طلایی جشنواره ونیز در سال 1951 برای «راشومون»

*نشان ارزشمند «لژیون دو اونور» فرانسه در سال 1984

انتهای پیام



منبع :

منبع : بخش بیوگرافی آکاایران
برچسب :