آکاایران امروز 12اردیبهشت ماه, مصادف با تاریخ تولد یا تاریخ درگذشت برخی از هنرمندان,بازیگران، بازکنان و خیلی از چهره های مشهور ایرانی می باشد. اگر شما هم جزو افرادی هستید که به چهره های مشهور ایرانی علاقه مندید و دوست دارید که بدانید کدام یک از چهره های مشهور ایرانی در تاریخ 12 اردیبهشت ماه بدنیا آمده یا در گذشته اند. در ادامه ی این مقاله از مجموعه مقالات آکاایران, با ما همراه باشید.

علیرضا حقیقی

علیرضا حقیقی (زاده ۱۲ اردیبهشت ۱۳۶۷ در تهران) دروازه‌بان فوتبال اهل ایران است.

Image result for ‫علیرضا حقیقی‬‎

علیرضا حقیقی متولد ۱۲ اردیبهشت ماه ۱۳۶۷ در تهران است. پدرش متولد تهران است ولی اصلیت خانواده به زنجان برمی گردد. او در مصاحبه‌ای گفت: «از کودکی عشق فوتبال و دروازه‌بانی داشتم برای همین بیشتر اوقاتم به فوتبال می‌گذشت تا اینکه تصمیم گرفتم به‌طور رسمی و حرفه‌ای وارد دنیای فوتبال شوم. برای همین کارم را از تیم‌های پایه شروع کردم.»

علیرضا حقیقی زمانی که ۱۸ سال داشت در تاریخ ۲۵ مهر ۱۳۸۵ قرارداد خود را با باشگاه پرسپولیس ثبت کرد. او اولین بازی خود را در برابرسایپا وقتی که فرشید کریمی از بازی اخراج شد انجام داد و توانست ضربه پنالتی علی دایی را دفع کند.در فصل بعد به دلیل وجود دروازه‌بانان ملی‌پوشی مانند حسن رودباریان مرد شماره یک تیم ملی ایران و مهدی واعظی، حقیقی تبدیل به یک نیمکت‌نشین و سکونشین شد و اغلب جایی در لیست ۱۸ نفره تیم نداشت تا اینکه در فصل ۸۷–۸۸ با مصدومیت میثاق معمارزاده در ابتدای فصل و مصدومیت و ناراضی بودن مسئولین فنی از مهدی واعظی توانست در اکثر بازی‌های پرسپولیس به عنوان مرد شماره یک بازی انتخاب شود و درون دروازه قرار گیرد.

هادی شکوری زاده

هادی شکوری (زاده ۱۲ اردیبهشت ۱۳۶۱) بازیکن فوتبال ایرانی است.وی بازیکن تیم سرخپوشان پاکدشت میباشد.

Image result for ‫هادی شکوری‬‎

شکوری در اوت ۲۰۰۵ مقابل لیبی نخستین بازی ملی خود را انجام داد.

  • قهرمانی در لیگ برتر فوتبال ایران ۸۳-۸۲ به همراه تیم پاس تهران
  • قهرمانی در لیگ برتر فوتبال ایران ۸۸-۸۷ به همراه تیم استقلال تهران

 

این چهره های مشهور ایرانی در تاریخ 12 اردیبهشت ماه در دار فانی را وداع گفته اند...

 

محمدرضا لطفی

محمدرضا لطفی (زادهٔ ۱۷ دی ۱۳۲۵ در گرگان – درگذشتهٔ ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۳ در تهران) ردیف‌دان، موسیقی‌دان، آهنگ‌ساز، نوازندهٔ برجستهٔ تارو سه‌تار، همچنین پژوهشگر و مدرس موسیقی سنتی ایرانی بود.

Image result for ‫محمدرضا لطفی‬‎

او از چهره‌های تأثیرگذار موسیقی ایرانی بود و با خلق آثاری چون «ایران ای سرای امید»، «کاروان شهید»، «برادر بی‌قراره» و «عشق داند» به میان تودهٔ مردم راه یافت.لطفی بنیان‌گذار کانون فرهنگی و هنری چاووش، گروه شیدا و مکتب‌خانه میرزا عبدالله بود و هنرمندان بسیاری از جمله خانوادهٔ کامکارها، مجید درخشانی، صدیق تعریف، حمید متبسم و حسین بهروزی‌نیا را تربیت کرد. او در کنار تار و سه‌تار، کمانچه، دف، نی و سنتور نیز می‌نواخت.

لطفی تجربه همکاری با خوانندگان چون تاج اصفهانی، غلامحسین بنان و شجریان و شهرام ناظری را داشته و همچنین خوانندگانی چون، هنگامه اخوان، صدیق تعریف، محمد گلریز و محمد معتمدی، اولین‌بار توسط محمدرضا لطفی به جامعهٔ موسیقی معرفی شدند.

عبدالحسین نوشین

عبدالحسین نوشین نمایش نامه نویس، کارگردان تئاتر و شاهنامه پژوه ایرانی در 12 اردیبهشت 1350 درگذشت.

چهره های مشهور ایرانی متولد اردیبهشت

در تربت حیدریه به دنیا آمد. پدرش، محمد باقر نوشین معروف به سلطان الذاکرین از واعظان خوش صدا بود.پس از دوران تحصیل ابتدایی، در مدرسه فرانسوی سن‌لوئی ادامه تحصیل داد و به هنگام دریافت دیپلم، نامش در فهرست صدنفره محصلان اعزامی به خارج ثبت شد. در فرانسه با آن‌که قرار بود تاریخو جغرافیا بخواند، به تولوز رفت و در مدرسه تئاتر نام نوشت و از همین رو هزینه تحصیلی‌اش قطع شد و به ایران بازگشت.

او چند سال بعد، با عرضه یکی دو نمایش و انتشار یک فرهنگ فارسی به فرانسه، مبلغی فراهم کرد و دوباره به اروپا بازگشت. پس از بازگشت از این سفر بود که کار جدی نمایشی خود را آغاز کرد.برگزاری هزاره فردوسی با حضور ایران‌شناسان غربی، فرصت خوبی برای نوشین فراهم آورد و توانست سه نمایش‌نامه را با الهام از شاهنامه، در برابر آنان روی صحنه ببرد. در همین سال با همکاری همسرش، لرتا، تئاتر فردوسی را بنیاد نهاد.

نوشین سفر دیگری هم به اروپا داشت. در آغاز در جشنواره تئاتر مسکو شرکت کرد و بعد، در آستانه جنگ جهانی دوم رهسپار فرانسه شد و تحصیلات خود را در زمینه تئاتر، زبان و ادبیات فرانسه ادامه داد. فعالیت‌های سیاسی (عضویت در حزب توده ایران) برای او، زندان و تبعید و فرار را در سال‌های بعد در پی داشت.

با بازشدن فضای فرهنگی، نوشین نیز زمینه‌های هموارتری برای عرضه نمایش‌های خود پیدا کرد و گام‌های بلندی در آشنایی جامعه ایران با تئاتر جهانی برداشت. اما با تیراندازی به محمدرضا پهلوی، پادشاه آن دوران، در سال ۱۳۲۷ کار یک‌سره شده و نوشین یک‌بار دیگر همراه با گروهی از هم‌اندیشان خود بهزندان افتاد. از همان زندان، از طریق ملاقات‌های هفتگی با همسرش، گروه تئاتری خود را در اجرای نمایشنامه‌ها هدایت کرد. او از جمله رهبران و کادرهایحزب توده ایران بود که از زندان قصر گریختند. نوشین پس از فرار از زندان راهی اتحاد جماهیر شوروی وقت شد.

نام نوشین به عنوان بزرگ‌ترین کارگردان و هنرپیشه بی‌رقیب کشور ما طنینی عظیم یافت. در این تئاترها، نوشین مستنطق، پرنده آبی (اثر موریس مترلینک)،مونسراً، توپاز، بادبزن خانم ویندیرمیر، نوکرخان لنکران و غیره را به صحنه آورد؛ ولی نمایش‌نامه انقلابی خروس سحر را که خود او نوشته و در مجله مردممنتشر کرده بود، هرگز به صحنه نیاورد. این نمایش‌نامه ملهم از نمایش‌نامه‌های اجتماعی ماکسیم گورکی است.تئاتر فرهنگ را نوشین در دوران آزادی خود شخصاً اداره می‌کرد، ولی تئاتر سعدی به هنگامی دایر شد که نوشین در زندان بود و به هدایت این تئاتر از دور اکتفا می‌ورزید. گروه تئاتری او سرشار از احترام و اطاعت نسبت به او بود.

در مسکو به تصحیح شاهنامه در هشت جلد و فراهم‌آوردن واژه‌نامه‌ی دقیقی برای آن و ترجمه بسیاری از قصه‌ها و نمایش‌نامه‌های برجسته جهانی مشغول شد و از دانشکده ادبی گورکی مسکو درجه دکتری دریافت کرد.نوشین بر اثر بیماری سرطان معده در سه شنبه ۱ مه ۱۹۷۱، ۱۲ اردیبهشت ۱۳۵۰ در بیمارستان مسکو درگذشت.

 

 محمدعلی زرندی

محمد علی زرندی (زادهٔ ۱۳۰۴ - درگذشت ۱۲ اردی‌بهشت ۱۳۶۷) هنرپیشه و صداپیشه اهل ایران بود.

هنرمندان و چهره های معروف متولد 12 اردیبهشت ماه

زرندی پس از پایان دوران دبیرستان، به دانشکده الهیات و معارف اسلامی دانشگاه تهران رفت و در رشتهٔ «معقول و منقول» لیسانس گرفت. سپس به «دانشسرای عالی» پیوست و فوق‌لیسانس «روان‌شناسی کودک» را دریافت نمود. او فعالیت هنری‌اش را از دوران جوانی با رادیو آغاز کرد و همزمان وارد دوبلهٔ فیلم هم شد. زرندی به دلیل تجربه و تبحری که در زمینهٔ فولکلور داشت، موفق شد یکی از مشهورترین تیپ‌های رادیویی را به نام «شاباجی خانوم» خلق کند و پیش از انقلاب، با همین تیپ (پیرزنی غرغرو با چنته‌ای از امثال و حکم) در برنامه‌های طنز صبح جمعه رادیو حضوری فعال داشت. او در سال ۱۳۳۷ خورشیدی در فیلمی به کارگردانی صادق بهرامی به نام «شاباجی خانم» بازی کرد.[۱]

زرندی کارِ حرفه‌ایِ دوبله را با تأسیس «استودیو سانترال» آغاز کرد و بیشتر به جای «نورمن ویزدم» و «تری توماس» حرف می‌زد، به‌نحوی که شهرتِ نورمن ویزدم در ایران تا حدود زیادی مدیون صدای اوست.